zyciorysy.com.pl

Ismena: druga córka Edypa w utworze Antygona, kontrastowo zestawiona w tragedii z Antygony. Kiedy tytułowa bohaterka odważnie buntuje się przeciwko władzy i łamie królewski zakaz, Ismena prezentuje postawę uległości, strachu i posłuszeństwa. Przyjmuje, że skoro Kreon jest prawowitym władcą, to jego decyzje są niepodważalne, nawet jeśli na drugiej szali są losy ukochanych osób.
Ismena przechodzi jednak swoistą przemianę. W momencie, kiedy Antygona zostaje skazana na śmierć, Ismena postanawia wziąć część winy na siebie. Wierzy, że w ten sposób pomoże siostrze. Nie wiadomo, co powodowało takim działaniem bohaterki, może wyrzuty sumienia, a może po prostu ogromna miłość do siostry. Na to pytanie nie dostajemy wyraźniej odpowiedzi. Faktem jest, że Ismena w decydującym momencie nie podjęła ryzyka, pozostała przy postawie zachowawczej.
Hajmon: narzeczony Antygony, syn Kreona. Jest rozdarty między ogromną miłością do Antygony, a miłością i przywiązaniem do ojca. Bohater odważnie, nie boi się stanąć
w obronie ukochanej. Świadectwem owej miłości jest też fakt, iż po otrzymaniu wiadomości o wyroku na Antygonę, popełnia samobójstwo. Wie, że bez niej nie będzie mógł dłużej żyć. Takie działanie Hajmona powoduje kolejną tragedię – zabija się również Eurydyka – jego mata, która nie zniosła śmierci drugiego syna (pierwszego pochowała w czasie bitwy o Teby).