Tematyka poruszana przez Sofoklesa zaczerpnięta została z mitów. Postaci ukazana
w tych dziełach są zawsze jednostkami wybitnymi, nieprzeciętnymi, a przy tym nie są to bohaterowie typowi jak Antygona. Każdego z nich Sofokles obdarzył zespołem cech tylko im przynależących. Ograniczając rolę fatum oraz boskich ingerencji w ich życie, stworzył bohaterów naturalnych i wiarygodnych.
Sofokles żył bardzo długo i do śmierci w 406 roku przed naszą erą ciągle tworzył. Jego ostatni dramat – „Edyp w Kolonie” – uważany jest za jeden z najlepszych w dorobku antycznego dramaturga. W swym prawie dziewięćdziesięcioletnim życiu parał się jednakże nie tylko pisaniem sztuk teatralnych. Był kapłanem Alcona i Asklepiosa, przyjaźnił się
z Peryklesem i pełnił wiele ważnych funkcji w administracji państwowej. Był między innymi skarbnikiem ateńskiego związku morskiego Dwa raz piastował również urząd stratega – planował operacje wojskowe. Dziś znamy go jednakże przede wszystkim jako autora genialnych sztuk, które pewnie jeszcze długo nie przestaną wzbudzać w widzach
i czytelnikach owego charakterystycznego dla dramatu antycznego uczucia litości i trwogi – katharsis. Najsłynniejsze jego postacie to Antygona, Kreon
zyciorysy.com.pl
Wednesday February 22nd 2012









